فاش مىگردانيذند آن را و پراكنده مىكردند و با هر كس حكايت آن باز مىگفتند و سرّ رسول - صلّى اللّه عليه و آله - كى بطريق وحى بوى رسيذه بوذ منتشر ميگردانيذند ، و آن بر مؤمنان مضرّتى عظيم بوذ . « وَ لَوْ رَدُّوهُ » 1299 ابن عبّاس گويذ : چون خذاى - تعالى - مؤمنان را بقتال امر فرموذ و ايشانرا از محارم نهى كرد ، منافقان مطاوعت ننموذند ، و چون بر سرّى از ( 181 ) اسرار رسول - صلّى اللّه عليه و آله - وقوف يافتندى ، در افشاء آن كوشيذندى و با دشمنان بازگفتندى . خذاى - تعالى - آيت فرستاذ « وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ » يعنى : اگر امور خوذ در حلال و حرام برسول رد كنند بطريق تصديق و قبول از وى « وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ » يعنى : امير المؤمنين ، و گفته‌اند : أمراء سرايا ؛ و گفته‌اند : امرا و ولاة . حسن و زجّاج گويند : مراد اهل علم و فقه‌اند . مصنّف كتاب گويذ : اى عجب از كينهء كى بيشتر خلق را از امير المؤمنين است كى تفسير « أُولِي الْأَمْرِ » بامراء سرايا و اهل علم و فقه مىكنند و اطلاق آن بر امير المؤمنين جايز نمىدارند ، مع آنك حديث « انا مدينة العلم و علىّ بابها » 1300 مىخوانند و نصّ « أقضاكم على » 1301 مىدانند ! چون در مدينهء علم ، امير المؤمنين باشذ ، و بأمور دين و قضاياى شرع او قاضىترين خلق بوذ بعد از رسول ، عقل و شرع آن اقتضا كنذ كى مراد از « وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ » امير المؤمنين بوذ و در حقّ وى اولى و احرى 1302 باشذ ، لانّه اعلم و افقه ، بلك مراد خذاى - تعالى - خوذ اوست . « لَعَلِمَهُ الَّذِينَ ( 182 ) يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ » عبد اللّه عبّاس گويذ : مراد ازين آنانند كى متابعت قرآن . . . كردند . عكرمه گويذ : مراد آنانند كى از معاني قرآن رسول را پرسيذند ؛ و بعضى گفته‌اند : يستخرجونه ، يقال استنبطت الماء إذا أخرجته ؛ و گفته‌اند : مراد آنانند كى در علم تفحّص كنند ؛ و اين نتوانذ بوذ الّا امير المؤمنين و يازده امام - كى فرزندان معصوم وىاند - كى استحقاق بسزا ايشانرا بوذ . و معنى كلّى آنست كى اگر خاموش گشتندى از افشاء سرّ رسول - صلّى اللّه عليه و آله - تا خوذ از آن حكايت فرموذى ، لعلمه الّذين يطلبون علم ذلك ، تا بدانستندى آنانك مطالبت علم آن مىكردند ؛ پس فرموذ : « وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطانَ